GRYF (Świeboda)

Herb : w polu czerwonym gryf wspięty srebrny.
Klejnot : pół gryfa srebrnego, przed nim róg
myśliwski złoty.

Herb pochodzenia prusko-pomorskiego,
najstarsza pieczęć z 1234 r., najstarszy zapis
z 1372 r.
Występował głównie w ziemi krakowskiej, ruskiej,
sandomierskiej, na Mazowszu i w Wielkopolsce.
Aktem unii horodelskiej 2.X.1413 herb został
przeniesiony na Litwę. Przyjął go bojar
Butowt Mondygajłowicz.

Używało go 260 rodzin :  ZOBACZ

Herb podstawowy  



Odmiana herbu przysługująca
baronom Bobowskim.
Z nich : Józef otrzymał 12.IX.1788
od cesarza Józefa II
dziedziczny tytuł barona w Galicji.

Odmiana herbu przysługująca
hrabiom Dębickim.
Z nich : Ludwik (†1808) otrzymał 2.VIII.1789 (dyplom z 25.XI.1790) od cesarza Józefa II
dziedziczny tytuł hrabiego w Galicji.



Odmiana herbu przysługująca hrabiom Bąkowskim.
Z nich : Mateusz (†1789) otrzymał 20.XII.1782 od cesarza Józefa II
dziedziczny tytuł hrabiego w Galicji.


Odmiana herbu przysługująca hrabiom Konarskim.
Z nich : bracia Ludwik Stefan (*1725 †1788) i Adam (*1735) otrzymali 20.V.1783
od cesarza Józefa II dziedziczne tytuły hrabiów w Galicji.



Odmiana herbu przysługująca hrabiom Ronikierom.
Z nich : bracia Stanisław August Józef (*1785
†1852) i Kazimierz Józef Atanazy (*1787 †1863)
otrzymali 18.III.1850 od rosyjskiej Rady Państwa uznanie ich dziedzicznych tytułów
hrabiowskich na podstawie rzekomo nadanego wcześniej tej rodzinie tytułu
hrabiów Rzeszy Niemieckiej (S.I.R.).