NOWINA (Złotogoleńczyk, Zawiasa)

Herb : w polu błękitnym zawiasa kotłowa srebrna 
z zaćwieczonym mieczem. 
Klejnot : noga zbrojna złota.

Herb polski, najstarsza pieczęć z 1293 r.,
najstarszy zapis z 1392 r.
Występował głównie w ziemi krakowskiej,
sandomierskiej, lubelskiej, sieradzkiej
i poznańskiej. 
Aktem unii horodelskiej 2.X.1413 herb został
przeniesiony na Litwę. Przyjął go bojar Mikołaj Bejnar.

Używało go około 250 rodzin :  ZOBACZ

Herb podstawowy  

Pierwotna forma herbu Odmiana herbu przysługująca
Juchnowskim
.
Z nobilitacji Łukasza Juchnowskiego
z 4.I.1591 r.
Odmiana śląska herbu przysługująca
Lestwiczom (Lestwitz)
Odmiana śląska herbu przysługująca
Orlikom (Orlick)
Odmiana herbu przysługująca
Witkowskim

(1)
Odmiana herbu przysługująca hrabiom Jezierskim.
Z nich : Jacek (*1721 †1805) otrzymał 5.VI.1801 od cesarza Józefa II
dziedziczny tytuł hrabiego w Galicji,
Jan Nepomucen Paweł (†1858), Karol Antoni (†1858), Mieczysław Marceli
oraz Władysław Stanisław (†1879) otrzymali 30.XI.1849 tytuły w Rosji.

(2)
Odmiana herbu przysługująca hrabiom Sokolnickim.
Z nich : Celestyn (†1819) otrzymał 11.IV.1817 (dyplom 9.VI.1817)
od króla Fryderyka Wilhelma III dziedziczny tytuł hrabiego w Prusach.


Odmiana herbu przysługująca hrabiom Mielżyńskim (z gałęzi z Pawłowic).
Z nich : Maksymilian Antoni (*1738 †1799) otrzymał 19.IX.1786
od króla Fryderyka Wilhelma II dziedziczny tytuł hrabiego w Prusach,
jego synowie : Stanisław Kostka (*1778 †1826) oraz Mikołaj Gorgoni (*1780 †1842)
otrzymali w 1824 r. potwierdzenie tytułu w Królestwie Polskim.
Odmiana herbu przysługująca hrabiom Mielżyńskim (z gałęzi z Iwna).
Z nich : Józef (*1765 †1824) otrzymał 12.VII.1817 (dyplom z 20.I.1818)
od króla Fryderyka Wilhelma III
dziedziczny tytuł hrabiego w Prusach.


Odmiana herbu przysługująca hrabiom Przerębskim (Przerembskim).
Z nich : Maksymilian (*ok.1577 †1639) otrzymał 12.IV.1637 od cesarza Ferdynanda III
dziedziczny tytuł hrabiego Rzeszy (S.I.R.) dla siebie oraz dla swoich dwóch braci stryjecznych
Andrzeja i Hieronima (†1652), potwierdzony w 1801 r. w Austrii i wygasły w 1811 r.