SZRENIAWA (Śrzeniawa, Ocele)

Herb : w polu czerwonym krzywaśń (rzeka)
srebrna z takimż (lub złotym) zaćwieczonym krzyżem kawalerskim (lub bez krzyża).
Klejnot : głowa lwia wprost między rogami myśliwskimi z dzwonkami sokolimi.

Herb polski, najstarsza pieczęć z 1371 r., najstarszy zapis z 1401 r.
Występował głównie w ziemi krakowskiej, łęczyckiej, radomskiej i kaliskiej.
Odmiana herbu zwana również SZRENIAWĄ
BEZ KRZYŻA
była identyczna z herbem Drużyna
Aktem unii horodelskiej 2.X.1413 herb został
przeniesiony na Litwę. Przyjął go bojar
o imieniu Iadald lub Ladald.

Używało go ponad 130 rodzin :  ZOBACZ

Herb podstawowy  

Pierwotna forma herbu
z XIV w.

Wariant pierwotnej formy herbu
z XV w.

Odmiana herbu przysługująca
Darewskim (Darowskim)
Odmiana śląska herbu przysługująca
Goczałkowskim (Gotschalkowski,
Goczalkowski von Gotschalkowitz)

Odmiana herbu przysługująca
Kmitom

Odmiana herbu przysługująca :
Lipskim, Rogowskim,
Skupniowskim, Stadnickim, Ujejskim

Odmiana herbu przysługująca
Lubomirskim
posługującym się pierwotnie
herbem Drużyna
Odmiana herbu przysługująca
Rahozom
Odmiana herbu przysługująca
Treterom


zobacz => MAŁY HERB
Odmiana herbu przysługująca hrabiom Kwileckim,
rodzinie pieczętującej się pierwotnie herbem Byliny.
Z nich : Klemens (*1772 †1826) i jego brat Jan Nepomucen (†1838)
otrzymali 17.I.1816 od króla Fryderyka Wilhelma III dziedziczne tytuły hrabiów w Prusach, potwierdzone w 1824 r. w Królestwie Polskim
.


Odmiana herbu przysługująca hrabiom Lubomirskim.
Z nich : Sebastian (†1613) otrzymał 14.VI.1595 (dyplom 28.VI.1598) od cesarza Rudolfa II
tytuł hrabiego Rzeszy (S.I.R.) związany z posiadaniem Wiśnicza.


Odmiana herbu przysługująca książętom Lubomirskim.
Z nich : Stanisław (*1583 †1649) otrzymał 8.III.1647 od cesarza Ferdynanda III
dziedziczny tytuł księcia Rzeszy (S.I.R.) dla siebie oraz swoich trzech synów
Aleksandra Michała (*ok.1614 †1677), Jerzego Sebastiana (*1616 †1667)
oraz Konstantego Jacka (*ok.1622 †1663)
Franciszek Grzegorz (*1752 †1812) otrzymał 6.V. 1786 od cesarza Józefa II
potwierdzenie tegoż tytułu wraz z dziedzicznym tytułem księcia w Galicji,
Henryk Ludwik (*1777 †1850) i Jerzy Roman (*1799 †1865) otrzymali 27.III.1821
od Deputacji Senatu Królestwa Polskiego uznanie tytułów książąt i w 1824 r.
zostali umieszczeni na liście osób uprawnionych do używania tytułów honorowych,
bracia : Konstanty Stanisław Ksawery (*1786 †1870), Antoni Julian (*1801 †1885)
i Aleksander Ignacy (*1802 †1893) oraz ich bratankowie Eugeniusz Adolf (*1825 †1911)
i Jan Tadeusz (*1826 †1908) otrzymali 21.V.1863 od rosyjskiej Rady Państwa
potwierdzenie tegoż tytułu, natomiast bracia : Stefan Andrzej (*1862 †1941),
Władysław (*1866 †1934), Konstanty (*1868 †1934) i Stanisław (*1875 †1932)
otrzymali 8.III.1888 takież potwierdzenie orzeczeniem Departamentu Heroldii w Petersburgu.


Inny wariant odmiany herbu przysługująca książętom Lubomirskim.


Odmiana herbu przysługująca książętom Lubomirskim-Lanckorońskim.
Z nich : Stanisław Stefan (*1931) z gałęzi dubrowieńsko-kruszyńskiej wraz z żoną
i synem Janem Eugeniuszem (*1978) za zgodą i życzeniem ostatniej z rodu Lanckorońskich
Karoliny Marii (*1898 †2002)
zaczął używać nazwiska i herbu obydwu rodów.



Odmiana herbu przysługująca hrabiom Stadnickim.
Z nich :
z gałęzi czerwonoruskiej - Józef (†po 1806) otrzymał 7.IV.1783
od cesarza Józefa II dziedziczny tytuł hrabiego w Galicji,
a jego synowie : Jan (*1785 †1862) i Aleksander (*1786 †1853) otrzymali 14.IX.1836
od cesarza Ferdynanda I takież tytuły w Austrii,
Michał (*1746 †1800) otrzymał 26.III.1784 od cesarza Józefa II
dziedziczny tytuł hrabiego w Galicji, ale zmarł bezpotomnie,
z gałęzi podolskiej - Ignacy (†1815) otrzymał 27.IX.1809
od cara Aleksandra I dziedziczny tytuł hrabiego w Rosji,
potwierdzony dla jego potomków w Królestwie Polskim w 1824 i 1826 r.,
jego wnukowie : Kazimierz Eustachy Jan (†1885)
oraz Ignacy Stanisław Justynian (*1834 †1889) otrzymali
potwierdzenie tegoż tytułu w Rosji 19.XI.1840, 10.VI.1841 i 29.IV.1862,
podobnie jak ich brat Władysław (†1894) 29.IV.1862 i 5.IX.1888.



Odmiana herbu przysługująca hrabiom Stadnickim.
Z nich :
z gałęzi małopolskiej ze Stadnik - Antoni Walenty (*1737 †ok.1790)
i jego brat Feliks (1742 †1790) otrzymali 14.I.1783 od cesarza Józefa II
dziedziczne tytuły hrabiów w Galicji.


Odmiana herbu przysługująca hrabiom Stadnickim.
Z nich :
z gałęzi małopolskiej ze Stadnik - Piotr (†1819) otrzymał 12.XII.1788
od cesarza Józefa II dziedziczny tytuł hrabiego w Galicji.



Odmiana herbu przysługująca hrabiom Stadnickim.
Z nich :
z gałęzi małopolskiej z Rożnowa i Zbyszyc - Franciszek (*1742 †1810)
otrzymał 2.V.1783 od cesarza Józefa II dziedziczny tytuł hrabiego w Galicji.



Odmiana herbu przysługująca hrabiom Stadnickim.
Z nich :
z gałęzi małopolskiej z Rożnowa i Zbyszyc - Józef (*p. 1751 †1811)
oraz jego brat Jan (*p. 1754 †p. 1816) otrzymali 15.V.1783 od cesarza Józefa II
dziedziczne tytuły hrabiów w Galicji.